M.T. Storm: Relaas betreffende het verraad van Kitty v.d. Have
Relaas over het verraad van Rotterdamse verzetsstrijdster Kitty van der Have (1920-1945), in 2016 opgeschreven door mevrouw M. T. Storm, eveneens afkomstig uit Rotterdam. Bij de mislukte overval op het kantoor van de Duitse Inlichtingendienst (Abwehr) in Kralingen speelt Van der Have een belangrijke rol. Als de Knokploeg Rotterdam in maart 1945 de tip krijgt over een namenlijst van de verzetsleiders in de stad, te vinden bij de Duitse Inlichtingendienst, blijkt deze van een infiltrant: Kitty van der Have, secretaresse op het kantoor. Men bereidt een overval voor. Ondertussen is in het pand van de Duitse Inlichtingendienst een waterleiding stuk. Kitty laat de aan het verzet deelnemende loodgieter binnen: de waterleiding wordt gerepareerd, ook wordt een kelderraam dusdanig bewerkt dat de overvallers er naar binnen kunnen. Op 5 april 1945, Kitty’s verjaardag, overvallen tien gewapende mannen het kantoor van de Inlichtingendienst. Kitty’s feestje blijkt onderdeel van het aanvalsplan: de overval verloopt makkelijker als iedereen dronken is, veronderstelt men. Het loopt echter anders. Duitse soldaten met automatische wapens wachten de overvallers op. De bekende verzetsman Marinus van der Stoep komt daarbij om, de rest weet te ontkomen. De overval is dus verraden en men verdenkt Kitty van der Have, die plotseling met de Noorderzon blijkt te zijn vertrokken. Na de bevrijding bevestigt de inmiddels gearresteerde leider van de Inlichtingendienst haar rol. Als Kitty begin juni 1945 wordt opgepakt, bekent ze verliefd te zijn geworden op een Duitse kok. Deze, wantrouwig geworden door haar advies de avond van haar verjaardag niet aanwezig te zijn, heeft dat aan zijn meerdere doorgegeven. Op 5 juni 1945 wordt Van der Have, door het verzet schuldig bevonden aan verraad, met ether bedwelmd en in een badkuip verdronken. Haar lichaam wordt verzwaard en in het Boerengat, een binnenhaven in Rotterdam, gegooid. Een week later wordt het gevonden. Relaas over het verraad van Rotterdamse verzetsstrijdster Kitty van der Have (1920-1945), in 2016 opgeschreven door mevrouw M. T. Storm, eveneens afkomstig uit Rotterdam. Bij de mislukte overval op het kantoor van de Duitse Inlichtingendienst (Abwehr) in Kralingen speelt Van der Have een belangrijke rol. Als de Knokploeg Rotterdam in maart 1945 de tip krijgt over een namenlijst van de verzetsleiders in de stad, te vinden bij de Duitse Inlichtingendienst, blijkt deze van een infiltrant: Kitty van der Have, secretaresse op het kantoor. Men bereidt een overval voor. Ondertussen is in het pand van de Duitse Inlichtingendienst een waterleiding stuk. Kitty laat de aan het verzet deelnemende loodgieter binnen: de waterleiding wordt gerepareerd, ook wordt een kelderraam dusdanig bewerkt dat de overvallers er naar binnen kunnen. Op 5 april 1945, Kitty’s verjaardag, overvallen tien gewapende mannen het kantoor van de Inlichtingendienst. Kitty’s feestje blijkt onderdeel van het aanvalsplan: de overval verloopt makkelijker als iedereen dronken is, veronderstelt men. Het loopt echter anders. Duitse soldaten met automatische wapens wachten de overvallers op. De bekende verzetsman Marinus van der Stoep komt daarbij om, de rest weet te ontkomen. De overval is dus verraden en men verdenkt Kitty van der Have, die plotseling met de Noorderzon blijkt te zijn vertrokken. Na de bevrijding bevestigt de inmiddels gearresteerde leider van de Inlichtingendienst haar rol. Als Kitty begin juni 1945 wordt opgepakt, bekent ze verliefd te zijn geworden op een Duitse kok. Deze, wantrouwig geworden door haar advies de avond van haar verjaardag niet aanwezig te zijn, heeft dat aan zijn meerdere doorgegeven. Op 5 juni 1945 wordt Van der Have, door het verzet schuldig bevonden aan verraad, met ether bedwelmd en in een badkuip verdronken. Haar lichaam wordt verzwaard en in het Boerengat, een binnenhaven in Rotterdam, gegooid. Een week later wordt het gevonden.
- Collectie 244: Europese dagboeken en egodocumenten
- Relaas (kopieën van handgeschreven tekst op A4-formaat)
- 2048
Bij bronnen vindt u soms teksten met termen die we tegenwoordig niet meer zouden gebruiken, omdat ze als kwetsend of uitsluitend worden ervaren.Lees meer