Theodorus Joannes van Besouw

Ook bekend als: Theo, Theo van Besouw

Theodorus Johannes van Besouw is op 8 maart 1919 in Tilburg geboren. Hij volgt daar de Textielschool. Hij vervult zijn dienstplicht bij het 6e Regiment Infanterie in Breda, waar hij tot tamboer wordt opgeleid. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, wordt hij overgeplaatst naar de staf van het 3e Legerkorps in Vught waar hij het hoofdkwartier moet beveiligen. Na de demobilisatie, 1 juli 1940, werkt hij op een wollenstoffenfabriek in Tilburg, totdat deze in 1942 wordt gesloten. Om aan de tewerkstelling in Duitsland te ontkomen wordt hij vrijwilliger in kolenmijn Laura in Eygelshoven, Limburg. Daar legt hij zich met Frans van Renswouw toe op het plegen van sabotage. Ze besluiten samen naar Engeland te gaan en vertrekken op 28 mei 1943 met een bus van Tilburg naar Goirle. Ze steken bij Poppel de grens te voet over en nemen de tram naar Turnhout. Nadat ze wat geld gewisseld hebben, nemen ze de tram naar Antwerpen, de trein naar Brussel, de nachttrein naar Parijs en de trein naar Bordeaux, waar ze op 30 mei aankomen. Bij Souraïde worden ze door smokkelaars de Spaanse grens overgebracht. Op 3 juni melden ze zich bij de politie. Ze worden vastgezet in Irun en op 10 juni naar Kamp Miranda gebracht. Op 10 juli 1943 kunnen ze al naar Madrid gaan, waar ze in afwachting van nieuwe reispapieren tot 13 september blijven. Met een groep van 31 'Flitsers' proberen ze clandestien naar Portugal te gaan. Als dat mislukt, wordt de groep enige tijd in het kamp bij Miranda de Ebro en de Porlier gevangenis in Madrid opgesloten. Als het bezoek van een minister wordt aangekondigd, wordt de gevangenis van Porlier opgepoetst, de zieken krijgen zelfs lakens. Ook wordt er een voetbalelftal opgericht dat zal spelen tegen een elftal uit de gevangenis van Segovia. Enkele dagen voor het bezoek moet het team een oefenwedstrijd spelen tegen andere gedetineerden. De Nederlanders verliezen met 2-1. Op de dag zelf is het speelpeil zo laag dat Hollanders van de tribune worden gehaald om de gastspelers te vervangen. In het Hollandse team zitten Guillaume Besançon, Theo van Besouw, Piet Droog, Leo Gimbrère, Eddie Legrand, Melchior van de Meeberg, doelman Frans van Renswouw, André van Rijsewijk, Ben Ruesink, Wels (?) en Harrie Wille. Theo is links-achter. Arnout Wiselius is reserve. De wedstrijd eindigt op 1-1, de gelijkmaker wordt gemaakt door Ben Ruesink. Dan gaat hij via Portugal en Gibraltar in januari 1944 naar Engeland. Daar krijgt Van Besouw als sergeant een bureaubaan bij het Nederlands Militair Gezag. Op zijn verzoek wordt hij later toegewezen aan de Prinses Irene Brigade. In die tijd ontmoet hij Annemarie Ooms, ook uit Tilburg, die als sergeant-majoor bij het Vrijwillig Vrouwen Hulpkorps dient. Ze trouwen op 15 juli 1944. Zij dient bij de Women's Land Army. Hij maakt een maand later de landing in Normandië mee. Ook neemt hij deel aan acties bij Hedel, waar 12 Irenemannen sneuvelen. Na de bevrijding wordt hij geselecteerd voor de officiersopleiding in Engeland. In 1946 wordt hij aangesteld als reserve 1ste luitenant-commandant van de Tweede Compagnie van het 4e Bataljon Prinses Irene. Na enige training in Wolverhampton vertrekt hij met hen op 5 juni 1947 naar Nederlands-Indië. Ze gaan naar Oost-Java, waar hij betrokken is bij hevige gevechten bij Blitar. Na de oorlog heeft hij in Harderwijk gewoond. Hij heeft in 1974 de militaire dienst verlaten en is op 3 maart 2007 in Boxtel overleden.

Bron: Digitaal Monument Engelandvaarders

Theo was scout voor de oorlog. Hij was actief tijdens de mobilisatie. Op een gegeven moment besloot hij via de zuidelijke route naar Engeland te gaan als Engelandvaarder. Hij kwam in dienst bij het militair gezag en zat bij de Prinses Irene Brigade. Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog in Indonesië werd hij daarheen uitgezonden.

Bron: Vereniging Scouting Nederland

Theodorus Joannes van Besouw (Tilburg, 8 maart 1919 - Boxtel, 3 mei 2007) was een militair en Engelandvaarder tijdens de bezetting. In Engeland was Van Besouw eerst werkzaam bij het Militair Gezag. Hij sloot zich later aan bij de Prinses Irene Brigade. Na de Tweede Wereldoorlog vocht Van Besouw ook mee tijdens de Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog. Besouw kreeg vele onderscheidingen waaronder het Kruis van Verdienste.

Bron: Stichting WO2Net | Oorlogsbronnen.nl